بسیاری از ما آموخته‌ایم که مسیر بهبودی، لزوما از دل واکاوی مداوم تروماها و رنج‌های گذشته می‌گذرد. اما تحقیقات نوین در علوم اعصاب نشان می‌دهد که تمرکز صرف بر مشکلات، برای همه افراد نتیجه‌بخش نیست. زمانی که ما ساعت‌ها درباره رنج‌هایمان صحبت می‌کنیم، بدون آنکه استراتژی مشخصی برای تغییر داشته باشیم، ناخواسته در حال تقویت مسیرهای عصبی مربوط به استرس و اضطراب هستیم. اینجاست که سوالی حیاتی مطرح می‌شود: آیا ما در حال درمان هستیم یا صرفاً در حال تمرین دادن مغز برای درجا زدن در الگوهای منفی؟

اخیرا استفاده از سنگ‌ها و کریستال‌ها در فضای رشد فردی، سلامت روان، و روش‌های تنظیم هیجان گسترش یافته است. بخش مهمی از این گرایش از باورهای معنوی یا باستانی درباره انرژی سنگ‌ها ناشی می‌شود. باور به انرژی و کارایی خاص موجود در هر نوع سنگ بر اساس رنگ، نوع مواد تشکیل دهنده، میزان سختی و انعکاس نور. در این مقاله اما هدف من پرداختن به کاربرد معنوی سنگ‌ها نیست. این حوزه کاملاً به باورهای شخصی و تجربه‌زیسته افراد بستگی دارد و می‌تواند برای برخی افراد احساس حمایت یا آرامش ایجاد کند و برای برخی دیگر بی‌معنا یا حتی آزاردهنده باشد. آنچه می خواهم ارائه کنم، نقش سنگ به‌عنوان یک ابزار ساده، ملموس و حسی برای تمرین ذهن‌آگاهی یا مایندفولنس (Mindfulness) است. روشی کاملاً روان‌شناختی و مشاهده‌محور، بدون نیاز به هرگونه پیش‌فرض ماورایی. و در انتها یک تمرین ساده و موثر از استفاده از سنگ بعنوان ابزار ذهن آگاهی را از کتاب The Mindful Self-compassion Workbook ارائه می دهم.

در این مقاله تمرین زندگی ارزشمند (Valued Living) و اقدام متعهدانه از کتاب The Dialectical Behavior Therapy Skills Workbook را قرار داده‌ام. تمرینی که به فرد کمک می‌کند مسیرهای معنادار زندگی‌اش را شفاف کند و تصمیم‌گیری‌های روزمره‌اش را با ارزش‌های اصلی‌اش همسو نگه دارد. این تمرین، همراه با مهارت‌های تحمل پریشانی و تنظیم هیجان، می‌تواند پایه‌ای قابل اتکا برای ایجاد ثبات روانی و ساختن روزمرگی هدفمندتر باشد. امیدوارم استفاده از آن برای شما هم مفید و قابل‌اجرا باشد و در مسیر شخصی‌تان به شما کمک کند.

در این مقاله می خواهم از شما آزمونی بگیرم. می خواهم بدانم مدیریت انرژی شخصی شما چگونه است. چقدر هوای خودتان را دارید و چقدر از فرسودگی شغلی فاصله دارید. فرسودگی شغلی یا Burn Out ، چیزی شبیه به افسردگیست اما معمولا در حوزه ی کار یا درس. فردی را تصور کنید که هنگام شنیدن اسم کار و شغلش دچار رخوت یا استرس می شود. فکر کردن به آن نیز خسته اش می کند. بی حوصله می شود یا یاد بدبختی هایش می افتد. این امر با مسافرت رفتن و استراحت کردن نیز حل نمی شود. علاوه بر تاثیر بر روی روان فرد، سطح انرژی بدنی اش را نیز پایین می آورد. بدون آنکه فعالیت بدنی خاصی انجام دهد، خسته است. و متاسفانه روی بقیه ابعاد زندگی نیز تاثیر می گذارد. روابط، تفریح، نظافت، خودمراقبتی و ...